ΝΙΚΟΥ ΜΑΝΑΒΗ- ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Ο ΑΓΩΝΑΣ… ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΚΕ
Με το συλλαλητήριο της περασμένης Τρίτης, έκλεισε όπως φαίνεται η αυλαία των αγροτικών κινητοποιήσεων στη Λέσβο, παρά το ότι τα προβλήματα επιβίωσης για τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού είναι περισσότερο οξυμένα από κάθε άλλη φορά. Η αλήθεια είναι ότι η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα (ΣΕΑ) έκανε καθετί δυνατό για να εκτονώσει την αγανάκτηση των αγροτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι και στα τέσσερα συλλαλητήρια που πραγματοποιήθηκαν, οι αγωνιστικές διαθέσεις των αγροτών ήταν περισσότερο φανερές από κάθε άλλη φορά. Ζητούσαν επανειλημμένα από τα μέλη της ΣΕΑ να προχωρήσουν σε κλείσιμο δρόμων, σε κατάληψη του υπουργείου Αιγαίου, σε αποκλεισμό της εισόδου του λιμανιού” και σε κατάληψη του αεροδρομίου.
Κάθε φορά που έμπαινε ένα τέτοιο ζήτημα από τους αγρότες, τα στελέχη του ΚΚΕ που συμμετείχαν στη ΣΕΑ έκαναν κάθε τι δυνατό για να αποτρέψουν την πραγματοποίηση του. Επιπλέον έκαναν τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να εμφανίσουν ως συμπαραστάτες των αγροτών τον εκσυγχρονιστή Νομάρχη Λέσβου Αλ. Μαθιέλη. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο δεύτερο μεγάλο συλλαλητήριο των αγροτών, στις 6 του Φλεβάρη, ο Νομαρχιακός Σύμβουλος του ΚΚΕ Σ. Σκοπελίτης υπαγόρευε στο Νομάρχη τι να πει στους αγρότες ώστε να μην αποδοκιμαστεί. Κι όταν άρχισαν οι τελευταίοι να βρίζουν το ΠΑΣΟΚ και να γιουχάρουν τον Νομάρχη ήρθε η αποστομωτική απάντηση από το στέλεχος του ΚΚΕ: «δεν γιουχάρουμε κανέναν, τους θέλουμε όλους μαζί μας».
Στο τελευταίο συλλαλητήριο το ίδιο στέλεχος του ΚΚΕ, υπό την παρουσία του γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής Π. Γιωργουλα και του βουλευτή του ΚΚΕ Στ. Κόρακα, έκανε ένα βήμα παραπέρα. Όταν οι συγκεντρωμένοι αγρότες έβαλαν το ζήτημα του τι γίνεται από εδώ και πέρα, ο Στ. Σκοπελίτης με χαρακτηριστική ωμότητα είπε: «μπροστά μας έχουμε τις Δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές· εκεί μπορούμε να δώσουμε στη κυβέρνηση την απάντηση που της πρέπει» λες και οι Λεσβίοι ελαιοπαραγωγοί δεν είχαν άλλο λόγο να κινητοποιηθούν παρά μόνο για να ενισχύσουν τους διάφορους κομματικούς υποψήφιους καρεκλοκένταυρους στις προσεχείς εκλογές.
Δυστυχώς, τα παραπάνω δεν αποτελούν τα μόνα παραδείγματα για την αντίληψη που έχουν τα στελέχη του ΚΚΕ για το ρόλο του κινήματος. Ο τρόπος που συγκροτήθηκε η ΣΕΑ είναι εξίσου αποκαλυπτικός.
Αντί τα στελέχη του ΚΚΕ να βγουν στα χωριά της υπαίθρου και να παρακινήσουν τους αγρότες να δημιουργήσουν μέσα από λαϊκές συνελεύσεις επιτροπές αγώνα σε κάθε χωριό, και αυτές οι επιτροπές να εκλέξουν τη ΣΕΑ, δημιούργησαν τη δική τους Συντονιστική – «καπέλο» σε συνεργασία με τη ΝΔ πριν ακόμα ξεκινήσουν οι αγώνες των αγροτών.
Όταν για κάποια στιγμή φάνηκε ο αγώνας να μαζικοποιείται και κινδύνευε η Συντονιστική «συγκυβέρνησης» ΚΚΕ-ΝΔ, να χάσει τον έλεγχο, με «κοπιτάτσια» από αυτά που έχει συνηθίσει να κάνει το ΚΚΕ στα κομματικά του όργανα, έβαλε στη ΣΕΑ όλους τους προέδρους των Συνεταιρισμών και των Αγροτικών Συλλόγων για να γίνει αποτελεσματικότερη η χειραγώγηση του κινήματος. Βάζοντας στην ηγεσία του αγώνα όλους αυτούς που οι αγρότες είχαν ξεπεράσει με τη δράση τους, και αποδεικνύοντας πως άλλοι υποφέρουν από… ανίατη «θεσμολαγνεία»… Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και τα αιτήματα που έβαλε η ΣΕΑ. Το πρώτο και κεντρικό αίτημα ζητάει την «εισοδηματική ενίσχυση των αγροτών με 300 δρχ. ανά κιλό λαδιού που είχε παραχθεί την προηγούμενη παραγωγική περίοδο». Κάνοντας μ’ αυτό τον τρόπο πράξη τη διαταξική «συμμαχία» μεγαλοαγροτών και φτωχομεσαίας αγροτιάς.
Στο ίδιο πλαίσιο κινούνταν και τα υπόλοιπα αιτήματα που πρόβαλε η ΣΕΑ όπως η «άτοκη για ένα χρόνο αναστολή καταβολής των δανείων των ελαιοπαραγωγών μας προς την ΑΤΕ». Είναι άξιο απορίας το ότι κανένα μέλος της ΣΕΑ δε συζήτησε καν το αίτημα που έβαλε η οργάνωση του ΝΑΡ Μυτιλήνης για «έκτακτη επιχορήγηση 500.000 δρχ. σε κάθε φτωχομεσαίο ελαιοπαραγωγό».
